top of page
Zoeken
  • Foto van schrijverMyrna Christencoach

De oneerlijke 'JA'.


'Ja hoor! Ik regel dat wel even,' of 'Oke, toe maar, iemand anders gaat het toch niet doen.'


Herken jij jezelf in bovenstaande? Hoor jij jezelf dit regelmatig zeggen? Ben jij die aanpakker die graag nog een stapje extra zet om dat actiepunt nog even weg te werken?


Dat doen heel veel mensen! Enerzijds kan je dat geruststellen om te weten dat heel veel mensen 'nog even ja zeggen' ; voor de goede zaak, toch?!...


Is het wel de goede zaak, als je ja zegt terwijl allerlei gevoelens binnen in je zelf NEE zeggen (of soms schreeuwen...). Want die 'ja' die je gaf was dat een ja met je hart?


Waar kwam die 'ja' tot stand?


Als je er bij stil gaat staan waar de 'ja' zich gevormd heeft, kun je ontdekken of de keuze een goede keuze was. Was het een keuze uit je hart/buik; je voelt dat daar vaak als iets je aanvliegt en dat is een belangrijk signaal! Of was het een keuze die onderbouwd werd door argumenten van jezelf, uit overtuigingen die je vroeger geleerd hebt, of uit plichtsbesef...


Ik was op een trainingsweekend over 'Grenzen' en daar werd de stelling genoteerd; Bij een oneerlijke Ja moet het hart zwijgen.


Lees die zin nog eens en overdenk die eens;


Bij een oneerlijke ja moet het hart zwijgen.


Daar werd ik door geraakt. Want we weten dat als je hart moet zwijgen er iets mis gaat. Dat kan in het klein misgaan maar ook in het groot. Van klein verdriet tot hartkwalen. Als je hart niet meer mag spreken... sjonge... Dan kan je je voorstellen dat er iets gebeurt met de kern van wie je bent en vervolgens met hoe dat zich in je leven uit.


Want in de bijbel staat een vers in Spreuken 4: 23:


Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven.


Die tekst mag je aan het denken zetten, dat deed het bij mij ook. De bijbel, het levende woord, geeft mij zo vaak denkvoer (zoals mijn moeder dat noemt) en brengt mij terug naar Jezus en Hij geeft me èchte rust en troost.


Of het gezegde; Maak van je hart geen moordkuil. Die is ook diep als je bedenkt dat dat dus kan gebeuren...


Is er een oplossing voor? Kun je het leren om naar je hart te luisteren? Een eerlijke 'Ja' te geven? NEE te zeggen? Wat denk jij?


Denk je al een tijdje; ik heb eigenlijk iemand nodig die me hierbij spiegelt en op weg helpt, dan wil ik je uitnodigen om contact met me te zoeken. Dan kunnen we het er over hebben waar je mee zit, waar je tegenaan loopt en waar je hulp bij nodig hebt. Misschien denk jij na dat gesprek: coaching is wat voor mij en wil je het jezelf kado geven. (Het eerste gesprek is gratis en vrijblijvend.)


Ik zie naar je uit.


Lieve groet,


🤎


Myrna


54 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Review

Comentarios


bottom of page